மலாக்கா சுல்தானகமும் வணிகத்தை ஆண்ட சட்டங்களும்

குஜராத்திலிருந்து வந்த ஒரு வணிகக் கப்பல் நங்கூரம் பாய்ச்சி, காற்று திரும்புவதற்காகக் காத்திருக்கிறது. கரையில், குஜராத்தி வணிகர்களுக்குப் பொறுப்பான ஓர் அதிகாரி கப்பல் தலைவரை பெயர் சொல்லி வரவேற்கிறார்.

கதை

மலாக்காவிடம் விற்பதற்கு மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. கொஞ்சம் ஈயமும் உலர்ந்த மீனும் மட்டுமே கிடைத்தன. உப்பு கூட வேறிடத்திலிருந்துதான் வந்தது. இருந்தும் ஒரு நூற்றாண்டுக்குள் அது ஆசியாவின் மிகவும் பரபரப்பான துறைமுகங்களில் ஒன்றாக வளர்ந்தது. அதன் ரகசியம் பொருட்கள் அல்ல. நம்பிக்கைதான்.

இந்தத் துறைமுகம் மலாக்கா நீரிணையில் அமைந்திருந்தது. இந்தியாவுக்கும் சீனாவுக்கும் இடையிலான பெரிய கடல் பாதை அது. கிழக்கிலிருந்து வரும் கப்பல்கள் வடகிழக்குப் பருவக்காற்றில் வந்தன. மேற்கு நோக்கிச் செல்லும் கப்பல்கள் தென்மேற்குப் பருவக்காற்றில் புறப்பட்டன. சரியான காற்றுக்காக வணிகர்கள் பல மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. அதனால் மலாக்கா அவர்களின் பொருட்களைச் சேமிக்கக் கிடங்குகளையும், அவற்றைச் சுமக்க யானைகளையும் வழங்கியது.

இத்தனை மக்களிடையே ஒழுங்கைப் பேண, வணிகர்கள் வட்டாரம் வாரியாக நான்கு ஷாபந்தர்களின் (shahbandar, துறைமுக அதிகாரிகள்) கீழ் பிரிக்கப்பட்டனர். ஒருவர் குஜராத்தி வணிகர்களைக் கவனித்தார். மற்றொருவர் தென் இந்தியா, வங்காளம், பர்மா, பாசாய் (Pasai) ஆகியவற்றிலிருந்து வந்த வணிகர்களைக் கையாண்டார். இன்னொருவர் தென்கிழக்கு ஆசியத் தீவுகளெங்கிலும் இருந்து வந்த வணிகர்களைக் கவனித்தார். நான்காமவர் வியட்நாம், சீனா, ரியூக்யூ (Ryukyu) தீவுகளிலிருந்து வந்த வணிகர்களைப் பார்த்துக்கொண்டார். அவர்களுக்கு மேல் சுல்தான் இருந்தார். மேலும் பெண்டஹாரா (Bendahara, முதன்மை அமைச்சர்), தெமெங்கோங் (Temenggung, ஒழுங்கு மற்றும் பாதுகாப்புத் தலைவர்), லக்சமனா (Laksamana, கடற்படைத் தலைவர்) ஆகியோரும் இருந்தனர். ஓராங் லாவுட் (Orang Laut, நீரிணையின் கடல் மக்கள்) கடல் பகுதிகளில் காவல் புரிந்து, கப்பல்களை வழிநடத்தி உள்ளே கொண்டு வந்தனர்.

மலாக்காவுக்கு எழுதப்பட்ட சட்டங்களும் இருந்தன. உந்தாங்-உந்தாங் மலாக்கா (Undang-Undang Melaka, மலாக்காவின் சட்டங்கள்) மலாய் உலகின் முதல் தொகுக்கப்பட்ட சட்டத் தொகுப்பாகக் கருதப்படுகிறது. அது 1400களில் தொடங்கப்பட்டு, பின்வந்த ஆட்சியாளர்களால் விரிவாக்கப்பட்டது. மலாய் வழக்கத்தையும் (அடாட், adat) இஸ்லாமியச் சட்டத்தையும் அது கலக்கிறது. கடல் விதிகள், திருமணம், வணிகம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்குகிறது. சுமார் 50 பழைய படிகள் இன்றும் உள்ளன. ஜோகூர், பேராக், ஆச்சே, புருணை, பட்டாணி போன்ற பிற சுல்தானகங்கள் அதைப் படியெடுத்துத் தங்கள் தேவைக்கு ஏற்ப மாற்றிக்கொண்டன.

மலாக்காவுக்குத் தனக்கென்று பணமும் இருந்தது. ஈயம் சிறு தரப்படுத்தப்பட்ட கட்டிகளாக வார்க்கப்பட்டது. பத்துக் கட்டிகள் சேர்ந்து ஒரு சிறு கட்டு என்ற அலகாகின.

கடல் சட்டங்களும் அதே அளவு நடைமுறைக்கு ஏற்றவையாக இருந்தன. நீரிணையைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பதும், மலாக்காவின் கடல் சட்டங்களை (Maritime Laws of Melaka) நடைமுறைப்படுத்துவதும் லக்சமனா என்ற கடற்படைத் தலைவரின் பொறுப்பாக இருந்தது. நகரில் அமைதியைப் பேண மற்ற அதிகாரிகள் இருந்தனர். குஜராத்தி கப்பல் உரிமையாளருக்கும் ஜாவானிய வாங்குபவருக்கும் இடையிலான சச்சரவுக்கு யார் பொறுப்பு என்பதை யாரும் ஊகிக்க வேண்டியிருக்கவில்லை. அதனால்தான் அதே நீரிணையில் இருந்த கெடா, ஜாம்பி (Jambi), பாலெம்பாங் போன்ற பிற துறைமுகங்களை விட வணிகர்கள் மலாக்காவைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். 1400களின் நடுப்பகுதியைச் சேர்ந்த சீனப் பதிவுகள், நல்ல பாதுகாப்பின் காரணமாகவே அந்தத் துறைமுகம் செழித்தது என்று கூறுகின்றன.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

• மலாக்காவின் பழைய நகரமும் அருங்காட்சியகங்களும் அந்தத் துறைமுகத்தின் கதையைச் சொல்கின்றன.
• லக்சமனா, பெண்டஹாரா, தெமெங்கோங் பட்டங்கள் இன்றும் மலாய் அரச மரபிலும், மலேசியர்கள் பள்ளியில் கற்கும் வரலாற்றுப் பாடங்களிலும் காணப்படுகின்றன.
• பழைய சட்டக் கையெழுத்துப் படிகள். சுமார் 50 படிகள் எஞ்சியுள்ளன. மலாக்காவின் விதிகள் எவ்வளவு தூரம் பயணித்தன என்பதை அவை காட்டுகின்றன.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

குஜராத்தி, தமிழ், சீன, ஜாவானிய, தீவு வணிகர்களை வரவேற்ற ஒரு துறைமுகம் கலப்பான மக்கள்தொகையை விட்டுச் சென்றது. பல மலேசியர்களுக்கு இந்த ஓடைகளில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவற்றிலிருந்து முன்னோர்கள் உள்ளனர். வட்டார மதிப்பீடு அந்தக் கலவையைக் காட்டலாம்.

உங்கள் குடும்பம் எந்தக் கப்பலில் வந்தது என்பதை டிஎன்ஏவால் சொல்ல முடியாது. அது இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை.