புவா கும்பு: கதை சொல்லும் இபான் துணி

ஒரு நீள வீட்டின் தாழ்வாரத்தில் ஒரு பெண் இடுப்புத் தறியில் (backstrap loom) அமர்ந்திருக்கிறார். அவர் விரல்கள் கருநிற நூல்களின் மீது நகர்கின்றன. அந்த வடிவம் அவருடையதே. அது முடிந்ததும் ஒரு கூடுகையில் தொங்கவிடப்படும், பல ஆண்டுகள் பேசப்படும்.

கதை

புவா கும்பு (pua kumbu) என்பது சரவாக், மேற்கு காலிமந்தான், புருணை ஆகிய இடங்களில் வாழும் இபான் மக்கள் நெய்யும் வடிவமுள்ள பருத்தித் துணி. சிறப்பு நிகழ்வுகளில், குறிப்பாகக் காவாய் (Gawai) மற்றும் பிற டயாக் கொண்டாட்டங்களில் இது அணியப்படுகிறது அல்லது காட்சிக்கு வைக்கப்படுகிறது. "புவா" என்றால் போர்வை, "கும்பு" என்றால் மூடி.

இது இகாட் (ikat) எனப்படும் கட்டிச் சாயமிடும் முறையில் செய்யப்படுகிறது. நெசவாளர் சாயமிடுவதற்கு முன் நூலை ஒரு வடிவத்தில் கட்டி, பின்னர் நெய்கிறார். தாவரச் சாயங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ரெங்காட் (rengat) அவுரி நீலத்தையும், ஆகார் பெனாவார் லாந்தோங் (akar penawar landak) மஞ்சளையும், மெங்குடு (mengkudu) சிவப்பையும் தருகின்றன. நெசவுக்கு இடுப்புத் தறி பயன்படுகிறது, முழுச் செயல்முறைக்கும் பல வாரங்கள் ஆகின்றன.

இந்தத் துணி இபான் மக்களுக்குப் புனிதமானது, குறிப்பாகப் பெண்களுக்கு. ஒவ்வொரு துணியும் நெசவாளரின் தனிப்பட்ட கதையையோ புராணக் கதையையோ சொல்லக்கூடும். ஒரு நாட்டுப்புறக் கதையின்படி, மெங்கின் (Menggin) என்ற வேட்டைக்காரர் இபான் கடவுள் சிங்காலாங் புரோங்கின் (Singalang Burong) மகள் தின்சின் (Tinchin) என்பவரை மணந்தார். அவள் தன் உலகத்துக்குத் திரும்பிச் சென்றபோது, கையால் நெய்த இரண்டு துணிகளை விட்டுச் சென்றாள். வடிவமைப்புகளில் கோணங்களில் அமைந்த நேர்க்கோடுகள் பயன்படுகின்றன. அடிப்படை வடிவம் எம்பிட் (empit), அதாவது சாய்சதுரம், அதனுடன் குன்சி (kunchi) எனப்படும் சாவி வடிவக் குறிகள் இணைந்திருக்கும்.

நெசவு என்பது பெண்களின் போர்ப் பாதை என்றும், கயாவ் (kayau), அதாவது தலை வேட்டை, ஆண்களுடையது என்றும் இபான் மக்கள் கூறுகிறார்கள். இந்தத் துணி எவ்வளவு மதிப்பைச் சுமக்கிறது என்பதை அது காட்டுகிறது. சிறந்த துணியை நெய்த நெசவாளர் தனக்கும் தன் குடும்பத்துக்கும் மரியாதையைப் பெற்றார்.

2012ஆம் ஆண்டில் மலேசியாவின் தேசிய பாரம்பரியத் துறை புவா கும்புவை நுண்கலைத் தேசிய பாரம்பரியமாக (Fine Art National Heritage) அறிவித்தது. அதாவது இது நாட்டின் பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாக முறையாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

புவா கும்பு சரவாக், மேற்கு காலிமந்தான், புருணை ஆகிய இபான் நிலங்கள் முழுவதிலும் தயாரிக்கப்படுகிறது. எனவே மக்களைப் போலவே இந்தத் துணியும் ஓர் எல்லையின் ஒரு பக்கத்தில் மட்டுமல்ல, பல பக்கங்களில் காணப்படுகிறது. இபான் மக்கள் கபுவாஸ் (Kapuas) வடிநிலத்திலிருந்து எப்படிப் பரவினார்கள் என்பதை இபான் புலம்பெயர்வு பற்றிய எங்கள் பக்கம் சொல்கிறது. புவா கும்பு அருங்காட்சியகப் பொருள் மட்டுமல்ல, இன்றும் முக்கியமான பண்பாட்டு நடைமுறையாகவே தொடர்கிறது.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

• காவாய் டயாக்: புவா கும்பு காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டு அணியப்படும்போது.
• இபான் திருமணங்கள்: மணமகன் கும்பு துணியை அணிகிறார், இது 2026ஆம் ஆண்டின் தி ஸ்டார் (The Star) செய்தி அறிக்கையின்படி.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

டிஎன்ஏவால் ஒரு துணியைப் படிக்க முடியாது. புவா கும்பு வடிவம் கற்பித்தல் மூலம், நெசவாளரிடமிருந்து நெசவாளருக்குக் கடத்தப்படுகிறது, மரபணுக்கள் மூலம் அல்ல. இந்தப் பக்கத்துக்குத் தாய்வழி அல்லது தந்தைவழித் தொடர்பு எதுவும் இல்லை, நாங்கள் அதை உருவாக்கவும் இல்லை.

டிஎன்ஏ சொல்லக்கூடியது தனி விஷயம். நாங்கள் பரிசோதித்த மலேசியர்கள் போர்னியோவைச் சுட்டிக்காட்டும் வட்டார மதிப்பீட்டைக் காணலாம். யார் நெய்கிறார் என்பதைப் பற்றியோ, நீங்கள் எந்த மக்களைச் சேர்ந்தவர் என்பதைப் பற்றியோ அது எதுவும் சொல்வதில்லை. டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, சட்டத் தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை.