நீரிணைகளின் கப்பல் சிதைவுகள்: அவை சுமந்து சென்றவை

குளிர்ந்த பச்சை ஒளியில் ஒரு முங்குநர் கடலடியை அடைகிறார். கிண்ணங்களின் குவியல், அடைக்கப்பட்ட அதே வடிவத்தில் வரிசை வரிசையாக அடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அறுநூறு ஆண்டுகளாக யாரும் அதைத் தொடவில்லை.

கதை

தீபகற்பத்தைச் சுற்றியுள்ள கடல்கள் ஒரு பரபரப்பான சாலையாக இருந்தன. கப்பல்கள் சீனா, தென்கிழக்கு ஆசியா, மத்தியக் கிழக்கு ஆகியவற்றுக்கு இடையே பொருட்களைக் கொண்டு சென்றன. ஒரு கப்பல் மூழ்கியபோது, அதன் சரக்கு இருந்த இடத்திலேயே தங்கியது. இன்று அந்தக் கப்பல் சிதைவுகள் காலப் பேழைகள், தேசிய அருங்காட்சியகத்தின் இயக்குநர் அவற்றை அப்படித்தான் அழைத்தார்.

இங்குள்ள மிகப் பழைய கதை நம் கடல்களுக்குச் சற்றுத் தெற்கிலிருந்து வருகிறது. 1998இல் மீனவர்கள் இந்தோனேசியாவின் பெலித்துங் (Belitung) தீவுக்கு அருகிலுள்ள கெலாசா (Gelasa) நீரிணையில் பெலித்துங் கப்பல் சிதைவைக் கண்டுபிடித்தனர். அது சீனாவிலிருந்து திரும்பும் பயணத்தில் ஏறக்குறைய கி.பி. 830இல் மூழ்கிய ஓர் அரபுத் தோணி (dhow). அதன் உடல் ஏறக்குறைய 18 மீ நீளம். அது முளைகளாலோ ஆணிகளாலோ அல்லாமல் தேங்காய் நார்க் கயிற்றால் தைக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் ஏறக்குறைய 60,000 பொருட்கள் இருந்தன, பெரும்பாலானவை சீனாவின் சாங்ஷா (Changsha) கிண்ணங்கள். அவற்றுடன் வெள்ளைப் பாண்டங்கள், தங்கம், வெள்ளி, நறுமணப் பொருட்களும் இருந்தன. தென்கிழக்கு ஆசியக் கடல்களின் வழியே அரபு பாணிக் கப்பலில் கொண்டு செல்லப்பட்ட ஒரு சீனச் சரக்கை அந்தச் சிதைவு காட்டுகிறது.

மலேசிய நீர்ப்பரப்பில் பிந்தைய கப்பல் சிதைவுகள் உள்ளன. 2011இல் கோலாலம்பூரில் நடந்த தேசிய அருங்காட்சியகக் கண்காட்சி, பலவற்றிலிருந்து கிடைத்தவற்றைக் காட்டியது. 1380இல் மூழ்கியதாக நம்பப்படும் சீன வணிகக் கப்பலான நன்யாங் (Nanyang), 1995இல் ஜோகூருக்கு அப்பால் பூலாவ் பெமாஞ்சில் (Pulau Pemanggil) அருகில் 54 மீ ஆழத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஏறக்குறைய 1460இல் மூழ்கியதாக நம்பப்படும் சீன அரச படகான ராயல் நன்ஹாய் (Royal Nanhai), கிழக்குக் கடற்கரையிலிருந்து ஏறக்குறைய 40 கடல் மைல் தொலைவில் சர்வதேசக் கடல் பகுதியில் கிடந்தது. மீட்புக் குழுவினர் ஒரு ரகசிய அறையில் மறைத்து வைக்கப்பட்ட நீல-வெள்ளைக் கிண்ணங்களையும், அரக்குப் பெட்டிகளையும், தந்தப் பிடி வாள்களையும், ஓர் அமைச்சரின் வெண்கல முத்திரையையும் கண்டனர்.

திரெங்கானுவுக்கு அப்பால், ஏறக்குறைய 1400இல் மூழ்கியதாக நம்பப்படும் மிங் காலப் படகான லோங்குவான் (Longquan) 63 மீ ஆழத்தில் கிடந்தது. 30 மீ நீளமுள்ள அது, தென் சீனக் கடலில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மிகப் பெரிய சிதைவு என்று விவரிக்கப்பட்டது. அதன் பீங்கான்களில் ஏறக்குறைய 40 விழுக்காடு சீனாவுடையவை. ஏறக்குறைய 20 விழுக்காடு சிசாட்சனாலை (Sisatchanalai) பகுதியிலிருந்தும், ஏறக்குறைய 20 விழுக்காடு சுகோத்தாய் (Sukhothai) பகுதியிலிருந்தும் வந்தவை. இவை இரண்டும் இன்றைய தாய்லாந்தில் உள்ளன. 1996இல் திரெங்கானு கடற்கரையிலிருந்து ஏறக்குறைய 60 கடல் மைல் தொலைவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மற்றொரு படகில், 1425 முதல் 1436 வரை ஆட்சி செய்த சுவான்டே (Xuande) பேரரசரின் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட ஆறு பீங்கான் துண்டுகள் இருந்தன.

பிந்தைய சிதைவுகள் மற்ற வணிகர்களின் கதையைச் சொல்கின்றன. 1993இல் மலாக்கா நீரிணையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட டயானா (Diana), ஏறக்குறைய 11 டன் பீங்கான்களையும், ஏறக்குறைய 24,000 நீல-வெள்ளைப் பீங்கான் துண்டுகளையும், பச்சைத் தேநீர், ஜின்செங் போன்ற மூலிகைகளையும் சுமந்து சென்றது. போர்ட் டிக்சனுக்கு அருகில் மூழ்கிய டச்சுப் போர்க்கப்பலான நாசாவ் (Nassau), மெர்சிங்குக்கு அப்பால் மூழ்கிய டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக் கப்பலான ரிஸ்டாம் (Risdam) ஆகியவை ஐரோப்பியக் கப்பல்களின் காலத்தைச் சேர்ந்தவை.

ஒட்டுமொத்தமாக, அந்த நீரிணைகள் ஒரு சந்திப்பிடமாக இருந்தன என்பதை இந்தச் சிதைவுகள் காட்டுகின்றன. சீன, தாய், அரபு, உள்ளூர் வணிகர்கள் அனைவரும் அவற்றின் வழியே பொருட்களை அனுப்பினர்.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

• கோலாலம்பூரின் தேசிய அருங்காட்சியகம், கப்பல் சிதைவுப் புதையல்களைக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளது.
• சிங்கப்பூரின் ஆசிய நாகரிக அருங்காட்சியகம் (Asian Civilisations Museum), பெலித்துங் சரக்கைக் காட்சிக்கு வைத்துள்ளது.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

இந்தக் கதைக்கு டிஎன்ஏ இழை என்று தனியாக எதுவும் இல்லை. ஒரு கப்பலின் சரக்கு, அதன் பணியாளர்கள் யார், எந்தக் குடும்பங்களிலிருந்து வந்தவர்கள் என்பதைச் சொல்ல முடியாது. துறைமுக நகரங்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக மக்களைக் கலக்கச் செய்தன. அதனால் ஒருவரின் டிஎன்ஏ பல கரைகளிலிருந்து வந்த இழைகளைக் கொண்டிருக்கலாம்.

டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை. மலேசிய வரலாறு பரிமாற்றத்தின் கதை என்பதை இந்தக் கப்பல்கள் நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. விற்பனைக்காக நடந்த மீட்புப் பணி தொல்லியலாளர்களுக்குத் தகவல் இழப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். பெலித்துங் சிதைவுக்கும் இதே விமர்சனம் வைக்கப்பட்டுள்ளது.