மலாய்ப் பண்பாட்டில் இந்தியத் தாக்கம்

ஒரு நிழற்பாவைக் கலைஞர் திரையையும் விளக்கையும் அமைக்கிறார். கருடன் என்ற பெரிய பறவையும், குரங்குப் படைத்தலைவன் அனுமானும் இப்போது தோன்றப் போகிறார்கள். பார்வையாளர்களுக்கு இந்தக் கதைகள் நன்றாகத் தெரியும். அவர்களின் தாத்தா பாட்டிகளுக்கும் தெரிந்திருந்தது, அதே கதைகள் வேறு விதமாகச் சொல்லப்பட்டவை.

கதை

மலாய் சுல்தானகங்கள் உருவாகும் முன்பே இந்தியாவும் தென்கிழக்கு ஆசியாவும் கடலால் இணைந்திருந்தன. தொடர்பு 1ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் முன்பே தொடங்கியது என்று கருதப்படுகிறது. வணிகர்கள் கடலைக் கடந்தனர், எண்ணங்களும் அவர்களுடன் பயணம் செய்தன.

அது எவ்வகைத் தாக்கம்? அறிஞர் ஜார்ஜ் செடேஸ் (George Coedes), ஆட்சி, சமயம், எழுத்து பற்றிய இந்திய எண்ணங்களை ஏற்றுக்கொண்ட தொடக்கால தென்கிழக்கு ஆசிய அரசுகளை இந்தியமயமாக்கப்பட்ட அரசுகள் (Indianized kingdoms) என்று அழைத்தார். பிந்தைய அறிஞர்கள் இந்தப் படத்தை மாற்றினர். ISEAS வெளியிட்ட "Civilizations in Embrace" தொகுப்பில் உள்ள 2012ஆம் ஆண்டு அத்தியாயம், இந்திய எண்ணங்கள் மாற்றத்தை முன்னெடுத்தன என்றும், ஆனால் அவற்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் தென்கிழக்கு ஆசியர்களுக்கு உண்மையான செயல்திறன் இருந்தது என்றும் கூறுகிறது. ஓ.டபிள்யூ. வோல்டர்ஸ் (O.W. Wolters) இதை உள்ளூர் உருவாக்கம் (local construction) என்றார். ஆட்சியாளர்கள் தங்களுக்கு ஏற்றதை எடுத்துக்கொண்டு தங்கள் சொந்த அதிகாரத்தை உருவாக்கினர். ஷெல்டன் போலக் (Sheldon Pollock) முன்வைக்கும் மற்றொரு பார்வை, பெருமளவில் குடியேறியவர்களோ படையெடுப்போ இல்லாத பண்பாட்டுப் பரிமாற்றத்தை வலியுறுத்துகிறது. பழைய பெரிய இந்தியா (Greater India) என்ற பெயரையும் சில எழுத்தாளர்கள் விமர்சித்துள்ளனர். ஆகவே இந்தப் பக்கம் உரிமையாளர்கள், கடன் வாங்குபவர்கள் என்பதைப் பற்றி அல்ல, பரிமாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது.

முதலில் மொழியைப் பாருங்கள். மலாய், இந்தோனேசிய மொழிகள் சமஸ்கிருதத்திலிருந்து பல சொற்களைப் பெற்றுள்ளன. அரபு மொழி அதைவிடப் பெரிய பங்கைத் தருகிறது. பஹாசா (bahasa, மொழி), அகாமா (agama, சமயம்), குரு (guru, ஆசிரியர்), தேவா (dewa, கடவுள் அல்லது தெய்வம்), எமாஸ் (emas, தங்கம்), ஜிவா (jiwa, உயிர் அல்லது ஆன்மா) போன்ற சொற்கள் சமஸ்கிருதத்திலிருந்து வந்தவை. அவை மிக ஆழமாகக் கலந்துவிட்டதால், பல பேச்சாளர்கள் அவற்றை அயல்மொழிச் சொற்களாக உணர்வதில்லை. சில சொற்களின் வரலாறுகள் உறுதியற்றவை. சில தமிழ் வழியாகவோ பழைய ஜாவானிய மொழி வழியாகவோ வந்திருக்கலாம்.

அடுத்து கதைகளைப் பாருங்கள். இராமாயணமும் மகாபாரதமும் இந்தோனேசியா, மலேசியா, கம்போடியா, தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளின் வாயாங் (wayang) நிழற்பாவைக் கூத்துக்கும், நடன நாடகங்களுக்கும் ஊட்டமளித்தன. மலாய் நாட்டுப்புறக் கதைகளில் பிடாதாரி (Bidadari, விண்ணுலகக் கன்னி), ஜெந்தாயு (Jentayu), கருடா (Garuda), நாகா (Naga) போன்ற உருவங்கள் உள்ளன.

இடங்களையும் பாருங்கள். கெடாவில், பூஜாங் பள்ளத்தாக்கில் கோயில் அடித்தளங்களும் இந்திய எழுத்துகளில் கல்வெட்டுகளும் உள்ளன (கெடா துவா கதையைப் பாருங்கள்). பாசாய் (Pasai) நகரின் முதல் குடியிருப்பான சமுதேரா (Samudera) என்ற பெயரும் கடலைக் குறிக்கும் சமஸ்கிருதச் சொல்லிலிருந்து வந்தது.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

• வாயாங் குலிட் (wayang kulit) நிகழ்ச்சிகளில், பழைய காப்பியங்கள் இன்றும் சொல்லப்படுகின்றன.
• அன்றாடச் சொற்களில். "பஹாசா" அல்லது "குரு" என்று சொன்னால் நீங்கள் சமஸ்கிருதம் பேசுகிறீர்கள்.
• கெடாவின் பூஜாங் பள்ளத்தாக்கில், அதன் சண்டி (candi) கோயில்களும் அருங்காட்சியகமும்.
• பாரம்பரிய விளையாட்டுகளில். காலா பஞ்சாங் (galah panjang) என்பது அத்யா-பத்யா (atya-patya) என்ற இந்திய விளையாட்டின் மலேசிய வடிவம் என்று ஒரு பொதுக் குறிப்பு நூல் கூறுகிறது.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

குடும்பங்கள் இடம்பெயராமலேயே எண்ணங்களும் சொற்களும் பயணம் செய்ய முடியும். அதனால்தான் இந்தக் கதைக்கு டிஎன்ஏ ஒரு மோசமான வழிகாட்டி. உங்கள் சொந்த தாய்வழி, தந்தைவழி, வட்டார மதிப்பீடு தெற்கு ஆசியாவுடன் தொடர்பைக் காட்டுகிறதா என்பதை உங்கள் சொந்த முடிவு மட்டுமே சொல்லும். எந்த விடையும் இயல்பானதே.

மலாய் மொழியிலும் மலாய்ப் பண்பாட்டிலும் இந்திய இழைகள் உள்ளன. ஆனால் அது ஒருவரின் மூதாதையர் மரபைப் பற்றி எதையும் சொல்வதில்லை. டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை. பண்பாடு கற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது, பகிரப்படுகிறது, தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது. அது எந்த வழிவரிசையையும்விட வேகமாகப் பயணம் செய்கிறது.