Mengapa ramai orang Cina datang: tolakan dan tarikan

Mengapa ramai orang Cina datang: tolakan dan tarikan

Bayangkan seorang pemuda pada tahun 1880-an, berdiri di dermaga yang sesak di China selatan dengan satu bungkusan kecil. Di belakangnya ada kampung yang lapar dan keluarga yang memerlukan wang. Di hadapannya ada sebuah kapal, dan sebuah tempat yang hanya pernah didengarnya: Nanyang (南洋, "Laut Selatan").

Kisahnya

Dua kuasa bekerja bersama. Para sejarawan menamakannya tolakan dan tarikan.

Tolakan. Di kawasan sesak di China selatan terdapat kemiskinan melampau, kebuluran, penyakit dan sedikit pekerjaan bergaji. Terus tinggal bermakna terus bergelut.

Tarikan. Dari kira-kira 1840, ladang bijih timah baharu dibuka di Perak dan Selangor. Bijih timah laku di luar negara. Lombong memerlukan ramai tenaga. Keluaran bijih timah meningkat daripada kira-kira 500 tan pada 1800 kepada hampir 50,000 tan setahun menjelang 1900, dan Tanah Melayu menjadi pengeluar bijih timah terbesar dunia.

Penduduk Cina di sini meningkat dua kali ganda daripada 420,000 pada 1901 kepada 860,000 pada 1921, dan dua kali ganda lagi kepada 1.88 juta pada 1947.

Bahagian yang sukar, diceritakan terus terang. Ramai pendatang, mungkin kebanyakannya sebelum kira-kira 1910, datang sebagai pekerja terikat, bermakna mereka terikat kepada majikan untuk tempoh tertentu bagi menjelaskan kos perjalanan mereka. Di lombong bijih timah Perak, pemilik lombong meminjamkan wang dan bekalan kepada pekerja, dan ini menjadikan pekerja bergantung kepada mereka. Ia sistem yang sukar. Ia juga sistem pada zamannya, yang dibentuk oleh ekonomi penjajah dan oleh broker buruh di kedua-dua belah lautan. Ia tidak menggambarkan orang yang tinggal di sini hari ini.

Perlahan-lahan ia berubah. Selepas kemuncak bijih timah pada 1870-an, pemilik lombong terpaksa bersaing mendapatkan pekerja, dan pekerja boleh mencari syarat yang lebih baik. Dari 1920-an kerajaan menggalakkan lelaki membawa isteri mereka. Bahagian orang Cina dalam penduduk Tanah Melayu meningkat daripada 29 peratus pada 1921 kepada 38 peratus pada 1947. Perantau menjadi penetap.

Setiap kumpulan datang dengan bahasa dan ikatan kampungnya sendiri: Hokkien (福建, Fujian), Kantonis (廣府, Guangfu), Hakka (客家, Kejia), Teochew (潮州), Foochow (福州), Hainan (海南). Kisah mereka ada di halaman seterusnya.

Di mana anda masih boleh melihatnya hari ini

• Rumah kongsi dan dewan daerah, dipanggil kongsi (公司, rumah atau persatuan bersama) dan huiguan (會館, "dewan pertemuan"), di George Town, Kuala Lumpur dan Ipoh.
• Pekan lombong bijih timah lama dan kolam yang ditinggalkan.
• Nama keluarga yang dieja mengikut dialek, seperti Tan, Lim dan Wong.
• Semangkuk mi, sebuah kedai ubat, sebuah altar keluarga: semuanya membawa ingatan tentang sebuah kampung yang jauh.

Apa yang DNA boleh beritahu, dan apa yang tidak

Jalur ibu dan jalur bapa anda masing-masing boleh menunjuk ke tempat satu jalur keluarga anda tinggal dahulu, selalunya di suatu tempat di Asia Timur. Anggaran rantau boleh menunjukkan bahawa sebahagian DNA anda paling menyerupai orang dari China selatan. Ramai rakyat Malaysia mempunyai benang ini, dan ramai juga membawa benang lain.

Apa yang DNA tidak boleh lakukan: ia tidak boleh memberitahu anda keluarga anda tergolong dalam kumpulan dialek yang mana, kampung mana yang mereka tinggalkan, atau bagaimana mereka datang. DNA tidak menentukan kaum, agama atau status bumiputera. Semua itu datang daripada keluarga, undang-undang dan budaya, bukan daripada ujian.