சாந்துபோங்: சரவாக்கில் இரும்பு, கண்ணாடி, ஒரு சீனத் துறைமுகம்

படுகையில் அலை திரும்புகிறது, ஆறு புகை மணத்தைக் கொண்டுவருகிறது. சேற்றுக் கரையோரம் மக்கள் சிறு உலைகளில் கரியைப் போடுகிறார்கள். வெகு தொலைவிலிருந்து வந்த ஒரு வணிகன் மெருகூட்டிய கிண்ணங்களின் கட்டுடன் படகிலிருந்து இறங்குகிறான். விரைவில் அவன் இரும்புச் சுமையுடன் புறப்படுவான்.

கதை

சாந்துபோங் (Santubong) சரவாக் ஆற்றுப் படுகையில், கூச்சிங்கிலிருந்து ஏறக்குறைய 30 கி.மீ வடக்கே, ஒரு செங்குத்தான மலையின் நிழலில் அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள மக்கள் வணிகத்துக்காக இரும்பு உருவாக்கினர் என்பதைத் தொல்லியலாளர்கள் நீண்ட காலமாக அறிந்துள்ளனர்.

முன்னோடி டாம் ஹாரிசன் (Tom Harrisson). அவர் 1947இல் சரவாக் அருங்காட்சியகத்தின் காப்பாளரானார். 1952 முதல் 1966 வரை சாந்துபோங்கில் தோண்டினார். உலோகம் கண்டறியும் கருவிகளைக் கொண்டு, சுங்கை ஜாவோங் (Sungai Jaong), போங்கிசாம் (Bongkissam), புக்கிட் மாராஸ் (Bukit Maras) ஆகிய இடங்களில் இரும்புக் கசடுக் குவியல்களை, அதாவது உருக்கலில் எஞ்சும் கழிவுகளைக் கண்டுபிடித்தார். போங்கிசாம், புக்கிட் மாராஸ் ஆகியவற்றில் மட்டுமே ஏறக்குறைய 22 டன் கசடும் ஏறக்குறைய 67,000 மண்பாண்டத் துண்டுகளும் இருப்பதாகப் பிந்தைய கணக்கெடுப்புகள் குறிப்பிடுகின்றன.

வேறு என்ன கிடைத்தது? டாங், சாங் காலத்துச் சீனப் பீங்கான், ஏறக்குறைய 1,000 ஆண்டுப் பழமையான மேற்கு ஆசியக் கண்ணாடி, மோதிரங்கள், தகடுகள், மணிகள் போன்ற சிறு தங்கப் பொருட்கள். சுங்கை ஜாவோங்கில் 100க்கும் மேற்பட்ட பாறைகளில் செதுக்கல்கள் உள்ளன. அவற்றை யாராலும் முழுமையாக வாசிக்க முடியவில்லை. போங்கிசாம், புக்கிட் மாராஸில் ஒரு வழிபாட்டிடத்தில் தங்கம், மணிகள், கற்கள், சீனப் பீங்கான் ஆகியவை இருந்தன. அதன் சடங்குப் படையல்கள் இந்து, பௌத்த வழிபாட்டைச் சுட்டுகின்றன.

இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு துறைமுகத்தை வரைகின்றன. சமீபத்திய சுருக்கம் ஒன்று, சாந்துபோங் 11ஆம் முதல் 13ஆம் நூற்றாண்டு வரை வணிகம், இரும்புச் சுரங்கத் தொழில் ஆகியவற்றின் மையமாக இருந்தது என்றும், சீனாவின் வணிக வழிகளுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தது என்றும் கூறுகிறது. உருக்கல் கழிவுகளும், மூசைகளும் (crucibles), தொலைதூரப் பொருட்களும், பரபரப்பான ஆற்று முகத்துவாரத்தில் பொருட்களை உருவாக்கி, வாங்கி, விற்ற மக்களைக் காட்டுகின்றன.

சாந்துபோங், சமூகம் தன் சொந்த வழியில் சொல்லும் ஒரு கதையும் கூட. சாந்துபோங், செஜெஞ்சாங் (Sejenjang) என்ற இரு இளவரசிகளின் புராணம் இரு மலைகளையும் விளக்குகிறது. 1970களில் வந்த புத்ரி சாந்துபோங் (Puteri Santubong) பாடல் அதை மலேசியா முழுவதும் பிரபலமாக்கியது. சில எழுத்தாளர்கள் இதைவிட மிகப் பழமையான சாந்துபோங் அரசு ஒன்றை முன்வைத்துள்ளனர். ஆனால் அந்தக் கருத்து விவாதத்துக்குரியது. இந்தப் பக்கம் அதைச் சார்ந்திருக்கவில்லை.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

• கூச்சிங்கின் போர்னியோ பண்பாட்டு அருங்காட்சியகம் (Borneo Cultures Museum), இங்கே சில சாந்துபோங் தொல்பொருட்கள் காட்சிக்கு உள்ளன.
• சாந்துபோங் மலை, சாந்துபோங் தேசியப் பூங்காவில் 810 மீட்டர் உயரம். ஏற்றம் செங்குத்தானது, ஆகவே பூங்காவின் விதிகளைச் சரிபாருங்கள்.
• சுங்கை ஜாவோங்கும் ஆற்றுப் படுகையும், சரவாக் டெல்டா புவிப்பூங்கா (Sarawak Delta Geopark) அவற்றைத் தன் கதையின் ஒரு பகுதியாக முன்வைக்கிறது.
• சுங்கை ஜாவோங்கின் பாறைச் செதுக்கல்கள். தயவுசெய்து அந்தக் கற்களைத் தொடாதீர்கள்.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

சாந்துபோங்கில் இரும்பை உருக்கியவர்கள் யார் என்பதை டிஎன்ஏவால் சொல்ல முடியாது. வட்டார மதிப்பீடு, உங்கள் முன்னோர்களின் இழைகள் போர்னியோவுக்கும், வணிகம் மக்களைக் கலக்கச் செய்த பரந்த கடல் பகுதிக்கும் பொருந்துகின்றனவா என்பதைக் காட்டலாம். தாய்வழிகளோ தந்தைவழிகளோ உங்கள் குடும்பம் இந்தத் துறைமுகத்திலிருந்து வந்தது என்று சொல்ல முடியாது.

டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை. உலைகளை எந்தச் சமூகம் கட்டியது என்பதையும் அது சொல்ல முடியாது. அதற்கு, இன்றும் தொடரும் அகழ்வாராய்ச்சிகள் போன்றவை தேவை.