ஜஹாய்: பேராக், கிளந்தானின் காட்டு உணவு தேடுபவர்கள்

பேராக்குக்கும் கிளந்தானுக்கும் இடையிலான மலைகளில், ஓர் இளைஞன் காட்டுப் பாதையில் கவனமாக நடந்து செல்கிறான். அவன் நின்று, தலையைச் சாய்த்து, அருகில் உள்ள ஏதோ ஒன்றின் மணத்துக்குப் பெயர் சொல்கிறான். அவன் ஒரு செடியைச் சுட்டிக்காட்டவில்லை. அந்த மணத்துக்கே ஒரு தனிச் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறான்.

கதை

ஜஹாய் (Jahai) மக்கள், ஜெஹாய் (Jehai) என்றும் எழுதப்படுகிறார்கள். இவர்கள் மலாயா தீபகற்ப மலேசியாவிலும் தெற்குத் தாய்லாந்திலும் வாழும் ஒரு செமாங் (Semang) மக்கள். மலேசியாவில் அவர்கள் பேராக்கிலும் கிளந்தானிலும், இரு மாநிலங்களுக்கும் இடையிலான மலைகளில் வாழ்கிறார்கள். 2010இல் அவர்கள் எண்ணிக்கை 2,326 என்று விக்கிப்பீடியா தருகிறது. உயரமான பகுதிகளில் வாழும் ஒரே செமாங் மக்கள் இவர்களே என்று விவரிக்கப்படுகிறார்கள். பாரம்பரியமாக அவர்கள் நாடோடி வேட்டையாடி உணவு சேகரித்து வாழ்ந்தவர்கள். இப்போது பலர் ராயல் பெலும் மாநிலப் பூங்காவின் (Royal Belum State Park), அதாவது பெலும்-தெமெங்கோர் காட்டின், சில பகுதிகளில் நிலையான குடியிருப்புகளில் வாழ்கிறார்கள். சில நெகிரிட்டோ சமூகங்கள் இன்னும் அரை நாடோடிகளாக, காட்டு வளங்களைச் சார்ந்து வாழ்கின்றன என்று COAC கூறுகிறது.

ஜஹாய் மக்கள் தங்கள் மொழிக்காக அறிவியலில் அறியப்படுகிறார்கள். 30 ஜஹாய் மக்களையும் 30 டச்சு மக்களையும் வைத்து நடத்திய ஒரு சோதனையில், வேதிப்பொருட்களிலிருந்து வரும் மணங்களுக்குப் பெயர் சொல்லுமாறு ஆய்வாளர்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் கேட்டனர். மணங்கள் எங்கிருந்து வருகின்றனவோ அந்தப் பொருட்களின் பெயர்களை டச்சு மக்கள் சொன்னார்கள். ஜஹாய் மக்கள் மணத்தையே குறிக்கும் சொற்களைப் பயன்படுத்தினர். இரு குழுக்களும் தங்கள் முகங்களில் ஒரே மாதிரியான முதல் உணர்வு எதிர்வினைகளைக் காட்டின என்று ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். இன்னோர் ஆய்வு, ஜஹாய் மக்கள் நிறங்களுக்குப் பெயரிடுவது போல எளிதாக மணங்களுக்கும் பெயரிடுகிறார்கள் என்று கண்டறிந்தது. அஸ்லியன் மொழி பேசும் பிற குழுக்களோடு செய்த ஓர் ஒப்பீடு, மக்கள் எப்படி வாழ்க்கையை நடத்துகிறார்கள் என்பதே முக்கியக் காரணி என்று காட்டுகிறது. செமாக் பெரி (Semaq Beri) வேட்டையாடி உணவு சேகரிப்பவர்கள் மணங்களுக்கு எளிதாகப் பெயரிட்டனர். ஆனால் செமெலாய் (Semelai) உழவர்களால் முடியவில்லை.

செமாங் மக்களுக்கு முக்கிய ஆயுதம் ஊதுகுழல் (blowgun). அணில், பறவை போன்ற சிறு விலங்குகளை வேட்டையாட அதைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். அது மூங்கிலால் செய்யப்படுகிறது. செமாங் மக்கள் உணவு தேடித் தங்கள் மரபுவழி எல்லைக்குள் நகர்கிறார்கள். காட்டுக் கிழங்குகள் அவர்களின் முக்கிய உணவு. இன்று காடு அழுத்தத்தில் உள்ளது, ஜஹாய் வாழ்க்கையும் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது.

ஜஹாய் மக்கள் உயிர்ப்புடன் வாழும் ஒரு சமூகம் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவர்களின் அறிவு அவர்களுக்கே சொந்தம். மணச் சொற்கள் பார்வையாளர்களுக்கான வேடிக்கை அல்ல. அவை ஒரு மொழியின் பகுதி, மொழி என்பது காட்டைப் பார்க்கும் ஒரு வழி.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

பெலும்-தெமெங்கோரில். இந்தக் காடு ஜஹாய் மக்களின் தாயகம். சமூகமே நடத்தும் அல்லது சமூகம் ஒப்புக்கொண்ட வழிகாட்டிகளோடு செல்லுங்கள்.
மொழியில். ஜஹாய் என்பது ஓர் அஸ்லியன் மொழி. தென்கிழக்கு ஆசிய நிலப்பகுதி முழுவதும் உள்ள மக்களோடு தொடர்புடையது.
காட்டுக் கைவினைகளில். மூங்கில் ஊதுகுழல்களும் பிற கருவிகளும் பொருள் பண்பாட்டின் பகுதி. கைவினைப் பொருட்களை வாங்கினால், செய்பவர்களிடமே வாங்குங்கள்.
மரியாதையுடன் நடக்கும் ஆய்வில். சமூகத்தின் அனுமதியோடு நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகளைத் தேடுங்கள்.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

2006ஆம் ஆண்டின் ஒரு ஆய்வு, செமாங் மக்களுக்குத் தீபகற்பத்தில் ஆழமான தாய்வழி மூதாதையர் மரபு உள்ளது என்றும், அது ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து 50,000 ஆண்டுகளுக்கும் முன்பு நடந்த முதல் குடியேற்றம் வரை செல்கிறது என்றும் கண்டறிந்தது. மலேசிய நெகிரிட்டோ மக்கள் அந்தமான் மக்களோடு ஒரு நெருக்கத்தைப் பகிர்கிறார்கள் என்று 2015 ஆய்வு கண்டறிந்தது. 2011ஆம் ஆண்டின் ஒரு ஆய்வு டெனிசோவன் மூதாதையர் மரபைப் பற்றி ஆராய்ந்தது. சில பிலிப்பைன்ஸ், ஓசியானியா குழுக்களைப் போலன்றி, ஜெஹாய் மக்களிடம் அது கண்டறியப்படவில்லை.

தந்தைவழிகளும் வட்டார மதிப்பீடுகளும் பழைய தீபகற்ப வேர்களைக் காட்டக்கூடும். ஆய்வுகளில் மாதிரிகள் சிறியவை, எனவே எந்த ஒரு நபரைப் பற்றியும் அதிகம் சொல்ல முடியாது.

ஒருவர் ஜஹாயா என்பதை டிஎன்ஏவால் சொல்ல முடியாது. டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை. ஜஹாய் மக்களை வரையறுப்பது அவர்களின் சமூகம், அவர்களின் மொழி, அவர்களின் காடு. ஒரு பரிசோதனை அல்ல.