லங்காசுகா: மலாயா தீபகற்பத்தின் தொலைந்துபோன அரசு

6ஆம் நூற்றாண்டில், ஒரு சீன அரசவை அதிகாரி தூதர்கள் சொல்வதை எழுதிக்கொள்கிறார். வெகு தொலைவில் தெற்கே இருக்கும் ஓர் அரசு பரிசுகளுடன் தூதர்களை அனுப்புகிறது. அதன் பெயர் லாங்-யா-சியூ (Lang-ya-xiu). அந்த அரசவையில் அந்த இடத்தைப் பார்த்தவர்கள் மிகச் சிலரே.

கதை

லங்காசுகா (Langkasuka) மலாயா தீபகற்பத்தில் பெயர் குறிப்பிடப்பட்ட மிகப் பழைய அரசுகளில் ஒன்று. அதை நாம் முதலில் அறிவது சீன எழுத்துகளிலிருந்து. லியாங் அரசமரபின் (502 முதல் 557 வரை) வரலாறான லியாங்ஷு (Liangshu) அதை லாங்-யா-சியூ என்று அழைத்து, அது 400 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் முன்பு நிறுவப்பட்டதாகக் கூறுகிறது. அது கி.பி. 2ஆம் நூற்றாண்டைக் குறிக்கிறது. அதன் மன்னன் பகதத்தன் (Bhagadatta) 515இல் சீனாவுக்கு ஒரு தூதுக்குழுவை அனுப்பினான். 523, 531, 568ஆம் ஆண்டுகளிலும் மேலும் தூதுக்குழுக்கள் சென்றன.

பிற்காலச் சீன எழுத்தாளர்கள் புதிய எழுத்துக்கூட்டல்களில் அந்தப் பெயரை உயிரோடு வைத்திருந்தனர். 7ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பௌத்தத் துறவி யீஜிங் (Yi Jing) அதை லாங்-ஜியா-ஷு (Lang-jia-shu) என்று எழுதினார். 1225ஆம் ஆண்டின் சீன நூலான சூ ஃபான் சி (Zhu fan zhi), அது சான்ஃபோச்சிக்குத் (Sanfoqi) திறை செலுத்தியதாகக் கூறுகிறது. சான்ஃபோச்சி என்பது பொதுவாக ஸ்ரீவிஜயமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

மலாய் எழுத்திலும் அது நினைவுகூரப்படுகிறது. கெடா வரலாற்று நூலான ஹிகாயாட் மெரோங் மகாவங்சா (Hikayat Merong Mahawangsa), மெரோங் மகாவங்சா என்ற ஆட்சியாளர் அந்த அரசை நிறுவினார் என்றும், எட்டு ஆட்சியாளர்களின் பட்டியலையும் தருகிறது. இந்த நூல் அதை மேற்குக் கடற்கரையில் கெடாவுக்கு அருகில் வைக்கிறது.

அப்படியானால் அது எங்கே இருந்தது? பழைய சீன, அரபுப் பதிவுகள் பெரும்பாலும் கிழக்குக் கடற்கரையில், பட்டாணி ஆற்றுக்கு அருகில் உள்ளதாகக் குறிக்கின்றன. 1961இல் அறிஞர் பால் வீட்லி (Paul Wheatley) அதை இன்றைய பட்டாணிக்கு அருகில் வைத்தார். பின்னர் தொல்லியலாளர் மிஷேல் ஜாக்-எர்குவால்ஷ் (Michel Jacq-Hergoualc'h), பட்டாணியிலிருந்து ஏறக்குறைய 15 கி.மீ தெற்கே உள்ள யாராங் (Yarang) அருகிலான பழைய பட்டாணி முகத்துவாரத்தை முன்வைத்தார்.

தாய்லாந்துத் தொல்லியலாளர்கள் 1989 முதல் யாராங் பகுதியைச் சுற்றிப் பணி தொடங்கினர். அவர்கள் பௌத்தக் கட்டமைப்புகளையும் நேர்த்திக்கடன் வில்லைகளையும், சில இந்துப் பொருட்களையும், சீன, அரபு வெண்கல நாணயங்களையும், இரண்டு சசானிய வெள்ளி நாணயங்களையும் கண்டுபிடித்தனர். பட்டாணியைச் சேர்ந்த ஓர் அறிஞரின் 2022 கட்டுரை, யாராங் அநேகமாக லங்காசுகாவின் ஓர் அரசியல் அலகாக இருந்தது என்றும், அதன் பொற்காலம் 6ஆம் முதல் 18ஆம் நூற்றாண்டு வரை நீடித்தது என்றும் கூறுகிறது. கடற்கரைக்கு அருகில் தொடக்கால வணிகச் சமூகங்கள் இருந்ததையும் அது குறிப்பிடுகிறது.

பிந்தைய நூற்றாண்டுகளில் லங்காசுகாவின் கதை கலவையானது. 3ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஃபூனான் (Funan) வளர்ந்தபோது அது வலுவிழந்தது. 8ஆம் நூற்றாண்டுக்குள் அது அநேகமாக ஸ்ரீவிஜயத்தின் கீழ் வந்தது. 1025இல் சோழ மன்னன் முதலாம் ராஜேந்திரன் அதைத் தாக்கினான். பின்னர் பட்டாணி அதன் இடத்தைப் பிடித்திருக்கலாம். அதன் இறுதிக் காலம் குறித்து எல்லா வரலாற்றாசிரியர்களும் ஒப்புக்கொள்வதில்லை.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

• பட்டாணியின் யாராங், பான் வாட் (Ban Wat) சிற்றூருக்கு அருகில் இடிபாடுகள் குவிந்துள்ளன. இது தெற்கு தாய்லாந்தில் உள்ளது, ஆகவே செல்லும் முன் பயண விதிகளைச் சரிபாருங்கள்.
• பழைய நூல்களில். ஜாவானியக் கவிதை நாகரக்ரேதாகமா (Nagarakretagama) அதை லெங்காசுகா (Lengkasuka) என்று அழைக்கிறது. கெடா வரலாற்று நூல் அதன் தோற்றத்தைச் சொல்கிறது.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

தொலைந்துபோன அரசை டிஎன்ஏவால் கண்டுபிடிக்க முடியாது. வட்டார மதிப்பீடு, உங்கள் முன்னோர்களின் இழைகள் தீபகற்பத்தின் கடற்கரைகளுக்கும் அதைச் சுற்றியுள்ள கடல் வழிகளுக்கும் பொருந்துகின்றனவா என்பதைக் காட்டலாம். உங்கள் குடும்பம் லங்காசுகாவின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது என்று அது சொல்ல முடியாது. அரசுகள் டிஎன்ஏ கழகங்கள் அல்ல. மக்கள் இடம்பெயர்ந்தனர், வணிகம் செய்தனர், அவற்றுக்கு இடையே திருமணம் செய்தனர்.

டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை. லங்காசுகாவின் இடம், இன்றைய எல்லையின் இரு பக்கங்களிலும் உள்ள மக்களுக்கான பகிரப்பட்ட வரலாறு.