நியாவின் ஓவியக் குகையும் புதைகுழிப் பகுதியும்

ஒரு மரப்பாதை ஈரமான மழைக்காடுகளின் ஊடே வளைந்து செல்கிறது. பிறகு மரங்கள் விலகுகின்றன. முன்னால் ஒரு குகை வாயில் எழுகிறது. கூரையில்லாத மண்டபம்போல் தெரியும் அளவுக்கு அது அகலமானது. மக்கள் இங்கு வந்துகொண்டிருப்பது மிக நீண்ட காலமாக.

கதை

நியா குகை (Niah Cave) போர்னியோ தீவில், சரவாக்கில் உள்ளது. 1958ஆம் ஆண்டில் பெருங்குகையின் மேற்கு வாயிலில் (West Mouth) ஒரு மண்டையோடு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அதன் வயது பற்றி அறிஞர்கள் பல ஆண்டுகள் விவாதித்தனர். 2007இல் வெளியான ஒரு புதிய ஆய்வு மண் அடுக்குகளை மீண்டும் ஆராய்ந்து, பல காலக்கணிப்பு முறைகளைப் பயன்படுத்தியது. ஆழ மண்டையோடு (Deep Skull) என்று அழைக்கப்படும் அந்த மண்டையோட்டை, சுமார் 46,000 முதல் 34,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரையிலான மனித நடமாட்டத்தோடு அது இணைத்தது.

இங்கிருந்த மக்கள் திறமையான உணவு தேடுபவர்கள் என்றும் அதே ஆய்வு கூறுகிறது. தாங்கள் இருந்த இடத்துக்குப் பொருத்தமான முறைகளில் அவர்கள் வேட்டையாடினர். நச்சுத்தன்மை கொண்ட தாவரங்களைச் சேகரித்து, அவை உண்ணப் பாதுகாப்பாக இருக்கும்படி பக்குவப்படுத்தினர். காட்டின் ஓரங்களில் அவர்கள் நெருப்பைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். நவீன மனிதர்கள் திறந்த கடற்கரைகளிலோ புல்வெளிகளிலோ மட்டுமல்ல, வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளிலும் நன்றாக வாழ முடிந்தது என்பதை நியா காட்டுகிறது.

வெகு காலம் கழித்து, அந்தக் குகை ஒரு புதைகுழிப் பகுதியாக மாறியது. தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப் பெரிய புதிய கற்காலப் புதைகுழிப் பகுதி என்று வர்ணிக்கப்படுவது மேற்கு வாயிலில் உள்ளது. 2013ஆம் ஆண்டு ஆய்வு 170 புதைவுகளை எண்ணியது. புதிய கதிரியக்கக் கரிமக் காலக்கணிப்புகள் அந்தப் புதைகுழிப் பகுதியைக் கி.மு. 1500 முதல் 200 வரையிலான காலத்தில் வைக்கின்றன. கி.மு. 1000 அளவில், புதைக்கும் வழக்கம் மாறியது. முன்பு முழு உடலையும் புதைத்தனர்; பிறகு சதை அழிந்த பின் எலும்புகளைப் புதைத்தனர். இந்த வழக்கம் நூற்றாண்டுகள் செல்லச் செல்ல மாறிக்கொண்டே இருந்தது.

சில நிமிட நடையில் ஓவியக் குகை (Painted Cave), கெய்ன் ஹித்தாம் குகை (Gua Kain Hitam) உள்ளது. அதன் சிவப்பு ஓவியங்கள் படகுகளையும் மனித உருவங்களையும் குறியீடுகளையும் காட்டுகின்றன. இந்த ஓவியங்கள் சுமார் 1,000 முதல் 2,500 ஆண்டுகள் பழமையானவை என்று பூங்கா வட்டாரங்கள் கருதுகின்றன. அதன் அருகே, படகு வடிவ மரப் பேழைகள் 1950களில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டன. இன்று அவற்றில் நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டவை சரவாக் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

நியா தேசியப் பூங்கா. பெருங்குகையை அடைய நியா ஆற்றைப் படகில் கடக்க வேண்டும். பிறகு மழைக்காடு வழியாக உயர்த்தப்பட்ட மரப்பாதையில் சுமார் 3.5 கிமீ நடக்க வேண்டும். பூங்கா தலைமையகம் மிரி அல்லது பிந்துலுவிலிருந்து சாலை வழியாகச் சுமார் இரண்டு மணி நேரப் பயணத் தொலைவில் உள்ளது.
ஓவியக் குகை. ஒரு பக்கப் பாதை அங்கே செல்கிறது. புகைப்படம் எடுக்கலாம், ஆனால் ஃபிளாஷ் கூடாது, ஏனெனில் அது வண்ணத்தைச் சேதப்படுத்தலாம்.
சரவாக் அருங்காட்சியகம். படகுப் பேழைகளும் குகைகளில் கிடைத்த பல பொருட்களும் அங்கே பராமரிக்கப்படுகின்றன.
ஒரு தங்கும் இல்லம் (homestay). பூங்காவின் நடைபாதை இபான் நீள வீடு தங்கும் இல்லத்துடனும் இணைகிறது. உள்ளூர் விருந்தோம்புபவர்களுடன் சென்று பார்க்க இது ஒரு வழி.
ஓர் உலகப் பாரம்பரியத் தலம். சரவாக் வனக் கழகத்தின் (Sarawak Forestry Corporation) கூற்றுப்படி, நியா குகைத் தொகுதி 2024 ஜூலையில் யுனெஸ்கோவால் பட்டியலிடப்பட்டது.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

இந்தக் கதைக்குத் தாய்வழி, தந்தைவழி அல்லது வட்டார மதிப்பீட்டுடன் நேரடித் தொடர்பு இல்லை. இந்தக் குகை மக்களுடன் வாழும் ஒருவரை இணைக்கும் எந்த முடிவும் எங்களிடம் இல்லை. பண்டைய டிஎன்ஏ ஆய்வுகள் ஒரு நாள் உதவக்கூடும். ஆனால் இந்தப் பக்கம் அவற்றில் எதையும் சார்ந்திருக்கவில்லை.

உங்கள் முன்னோர்கள் நியாவுக்கு வந்தார்களா என்பதை டிஎன்ஏவால் சொல்ல முடியாது. டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை. போர்னியோவின் மனிதக் கதை எவ்வளவு பழமையானது, எவ்வளவு வளமானது என்பதை மட்டுமே இந்தக் குகை காட்டுகிறது.