கெடா துவா: கெடாவின் தொடக்கால அரசு

தெளிவான ஒரு நாளில், கெடா சமவெளிக்கு மேலே குனோங் ஜெராய் (Gunung Jerai) மலையின் உச்சி எழுந்து தெரியும். வெகு காலத்துக்கு முன்பு, வங்காள விரிகுடாவிலிருந்து வந்த ஒரு மாலுமி முதலில் அந்த மலையைத்தான் தேடினான். அதைக் கண்டதும், நீரிணையில் ஒரு பாதுகாப்பான துறைமுகம் அருகில் இருப்பதை அவன் அறிந்தான்.

கதை

தொடக்கால கெடா, மலாக்கா நீரிணையின் வடமேற்கு வாசலில் அமைந்திருந்தது. கெடாவின் வரலாற்றின்படி, இந்தியா, பாரசீகம், அரேபியாவிலிருந்து வந்த வணிகர்கள் குனோங் ஜெராயை ஒரு அடையாளமாகப் பயன்படுத்தினர். கப்பல்கள் அங்கே காற்றுக்காகக் காத்திருந்து, உள்ளூர்ப் பொருட்களை வாங்கி விற்க முடிந்தது.

கெடா என்ன தந்தது? இரும்பு. மெர்போக் (Merbok) முகத்துவாரத்துக்கு அருகிலுள்ள சுங்கை பாத்து (Sungai Batu) என்ற இடத்தில், மலேசிய அறிவியல் பல்கலைக்கழகக் (Universiti Sains Malaysia) குழு ஒன்று 2009இல் தோண்டி, இரும்பு உருக்கும் இடங்களையும், துறைமுகத் தளங்களையும், செங்கல் கட்டமைப்புகளையும் கண்டறிந்தது. 2021 ஆய்வின் ஆசிரியர்கள் முக்கியக் கண்டுபிடிப்புகளை ஏறக்குறைய கி.பி. 2 அல்லது 3ஆம் நூற்றாண்டு என்று காலக்கணிப்பு செய்கிறார்கள். உருக்குபவர்கள் களிமண் உலைகள், காற்றுக்கான குழாய்கள் கொண்ட, கசடு எஞ்சும் ஓர் எளிய முறையைப் பயன்படுத்தினர் என்றும், அது ப்ளூமரி உருக்குமுறை (bloomery smelting) எனப்படும் என்றும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆசியா முழுவதும் பரவிய ஒரு வணிக வலையமைப்பில் தொடக்கால கெடா ஒரு மையமாக ஆவதற்கு இந்த இரும்புத் தொழில் உதவியது என்று அவர்கள் வாதிடுகிறார்கள். கி.பி. 5ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, அருகிலுள்ள பெங்காலான் பூஜாங் (Pengkalan Bujang), கம்போங் சுங்கை மாஸ் (Kampung Sungai Mas) ஆகிய இடங்கள் சரக்குக் கிடங்குகளாக, அதாவது வணிகக் களஞ்சிய நகரங்களாக வளர்ந்தன.

பரந்த பூஜாங் பள்ளத்தாக்கில் இடிபாடுகள் மிகுதி. அங்கு சண்டி (candi) எனப்படும் கோயில் அடித்தளங்களும், தென்னிந்திய எழுத்துகளில் ஒரு கல்வெட்டும், சுங்கை பாத்துவில் ஓர் அருங்காட்சியகமும் உள்ளன. ஒரு பொதுக் குறிப்பு நூல் பள்ளத்தாக்கின் எச்சங்களை ஏறக்குறைய 5ஆம் முதல் 14ஆம் நூற்றாண்டுகள் வரை என்று குறிப்பிடுகிறது. சீன, தென்னிந்தியப் பொருட்களின் வணிகமும் அங்கு நடந்தது.

சுங்கை பாத்து எவ்வளவு பழமையானது? இதில் அறிஞர்கள் மாறுபடுகிறார்கள். கரி மாதிரிகளில் செய்த சில சோதனைகள் பொது ஆண்டுக்கு வெகு முன்பான காலத்தைக் காட்டின. கவனமான புள்ளியியல் உட்பட மற்ற முறைகள் கி.பி. 2 முதல் 10ஆம் நூற்றாண்டு வரை என்று காட்டுகின்றன. இந்தப் பக்கம் பிந்தைய காலவரம்பைப் பயன்படுத்துகிறது. அது விவாதத்துக்குரியது என்பதையும் தெளிவாகச் சொல்கிறது.

தொடக்கால கெடா தனித்து நிற்கவில்லை. பிற்காலத்தில் அது நீரிணையின் வணிக வல்லரசான ஸ்ரீவிஜயத்தின் (Srivijaya) செல்வாக்குக்குள் வந்தது. வரலாற்றின்படி, 11ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தென்னிந்தியாவிலிருந்து வந்த சோழர் கடற்படை ஸ்ரீவிஜயத்தைத் தோற்கடித்து கெடாவைச் சூறையாடியது. அரச குடும்பம் எப்போது முஸ்லிம் ஆனது என்பதும் வரலாற்றாசிரியர்களிடையே விவாதத்துக்குரியது. ஒரு மூலம் 1136 என்றும், மற்றொன்று 1474 என்பது அதிகச் சாத்தியம் என்றும் கருதுகின்றன.

இன்றும் இதை எங்கே காணலாம்

பூஜாங் பள்ளத்தாக்குத் தொல்லியல் அருங்காட்சியகம், சுங்கை பாத்துவில், பேழைகள், கருவிகள், வணிகப் பீங்கான்களுடன்.
பள்ளத்தாக்கிலுள்ள சண்டி இடிபாடுகள், அவற்றில் சில 2014இல் கட்டுமானப் பணிகளால் அழிந்துவிட்டன.
குனோங் ஜெராய், சமவெளிக்கு மேலே ஏறக்குறைய 1,217 மீ உயரமுள்ள பெரிய மலை.
இடப் பெயர்களில், ஆற்றுக்கும் பள்ளத்தாக்குக்கும் உள்ள மெர்போக், பூஜாங் போன்றவற்றில்.

டிஎன்ஏ எதைச் சொல்லும், எதைச் சொல்லாது

உங்கள் குடும்பம் ஒரு தொடக்கால அரசில் வாழ்ந்ததா என்பதை டிஎன்ஏவால் சொல்ல முடியாது. வட்டார மதிப்பீடு, வணிகமும் திருமணமும் பல மக்களைக் கலக்கச் செய்த தீபகற்பத்துக்கும் அருகிலுள்ள கடல்களுக்கும் உங்கள் முன்னோர்களின் இழைகள் பொருந்துகின்றனவா என்பதைக் காட்டலாம். தாய்வழிகளும் தந்தைவழிகளும் ஒவ்வொன்றும் ஓர் இழையை மட்டுமே காட்டுகின்றன.

டிஎன்ஏ இனத்தையோ, சமயத்தையோ, பூமிபுத்ரா தகுதியையோ தீர்மானிப்பதில்லை. கெடாவை யார் ஆண்டார் என்பதையோ, யாரேனும் எந்த நம்பிக்கையைக் கொண்டிருந்தார் என்பதையோ அது சொல்ல முடியாது. அவை ஆவணக்காப்பகங்கள், இடிபாடுகள், எழுதப்பட்ட பதிவுகள் வழியாக அறியப்பட வேண்டிய கேள்விகள்.